Maandag 16 januari

Ik ben de afgelopen 3 weken maar 0,4 kg afgevallen....best begrijpelijk met oud en nieuw, op vakantie zijn en ongesteld....maar nu is er wel weer serieus werk aan de winkel. Ik ben al van 85 kilo naar 71...maar ik wil naar 63. Dan is mijn BMI 24,9......Heb dus nog 8 kilo te gaan en die gaan niet vanzelf! Heb mezelf dus weer naar de sportschool gesleept vandaag voor een lesje Zumba. Van tevoren is het echt Grrrrrrr, maar als je dan eenmaal bezig bent dan voelt het al goed. Best lekker eigenlijk. Ik ga van 19.30 tot 20.30 uur, dus daarna heb je best nog een redelijk stuk avond over. Nu zit ik ff te bloggen en voelt het wel goed dat ik gegaan ben.... Ik ben vooral trots als ik mijzelf nu op foto's zie, ziet er echt een stuk beter uit. JIJ OOK TROUWENS Lieke...Tjonge wat ben jij goed afgevallen zeg, je ziet er echt toppie uit! Wat zal jij lekker in je vel zitten! Wel een motivatie/inspiratie voor mij om ook door te gaan hoor.

De foto met mijn heerlijke meissie. Afgelopen zaterdag zijn we samen gaan shoppen in Utrecht..met de trein. Allebei een tasje met een portemonaitje en labello. Laura heeft een groeispurt en gaat naar maat 116. Vooral haar bovenkleding is nu te klein en ze kan warme vesten/truien gebruiken. Nu is het uitverkoop dus een mooi meiden-moment! Was ook echt heel gezellig. Als je een kind een-op-een hebt krijg je zulke leuke gesprekjes. Daana zijn ze ook nog dagen knuffelig. Investeren in een goede hechte band met elk van mijn kinderen staat nu wel hoog mijn prioriteitenlijst....ze glippen echt door mijn vingers! Laura wordt alweer zes en gaat naar groep 3! Woensdag mag ze proefzwemmen...dan heeft ze ook alweer bijna haar zwemdiploma, gosh!

Dat jij je kids thuisonderwijs geeft en nu zelf meeneemt naar de andere kant van de wereld zet mij ook wel aan het denken hoor...over gezin zijn en de keuzes die je daarin maakt. Wij volgen het gebruikelijke lijntje zoals dat "hoort" in Nederland, wat normaal is en gebruikelijk. We doen volop mee in de ratrace. Ik laat eigenlijk best veel van de vorming van mijn kinderen aan anderen over. Opzich niet erg natuurlijk. Het is veilig, geeft zekerheden, geeft ze alle kansen. Professionals kijken van enig emotionele afstand naar je kind en dat is soms best goed (voor hun en voor mij)... maar ik krijg wel meer en meer het idee dat ik kansen en mogenlijkheden laat liggen. Het is in iedergeval een onderwerp dat bij me leeft en waarop ik aan het "kauwen"ben.